15 Kasım 2026
DEM Parti Kocaeli Milletvekili Ömer Faruk Gergerlioğlu, 15 Kasım 2026 tarihinde AzerFreedom TV canlı yayınına katılarak Türkiye-Azerbaycan ilişkileri, Azerbaycan’daki demokratik gerileme, seçimler, İsrail ile ilişkiler, başörtüsü yasağı ve Türkiye’deki iktidar ile muhalefetin sessizliği hakkında kapsamlı açıklamalarda bulundu.
Azerbaycan yönetimi tarafından “istenmeyen kişi” (persona non grata) ilan edilmesi ve ülkeye girişinin yasaklanmasına değinen Gergerlioğlu, konuşmasında şu ifadeleri kullandı:
“Hoş bulduk efendim, hoş bulduk. İyiyiz Allah’a şükür, Ankara’dayım. Yoğun çalışmalar içindeyiz. Bu arada şahsınızda tüm Azerbaycan halkını sevgiyle, saygıyla selamlıyorum, muhabbetle kucaklıyorum.
Evet. Yani despot yönetimler insan hakları savunucularını sevmezler. Ben kimliğine, dinine, ırkına, milliyetine, mezhebine bakmadan tüm insanların uğradıkları haksızlıklarda yanında olmaya çalışan bir insanım. Hayatım böyle geçti. Türkiye’de de böyle geçti. Kürt sorunuyla ilgilenen bir partideyim, evet. Ama ben bir Türküm. Kürt olduğum için bu partide değilim; bir Türk olarak Kürtlerin yaşadığı haksızlıklara karşı çıkmaya çalışan, empati yapmaya çalışan bir insanım. Ve bundan dolayı Azerbaycan halkının uğradığı haksızlıklara, hukuksuzluklara da karşı çıktım, çıkıyorum. Ben Meclis TÜRKPA üyesiyim ve Bakü’ye birçok kez Türkiye Büyük Millet Meclisi heyetiyle geldim ve orada gördüklerim beni üzdü. Çünkü oldukça despot, antidemokratik, totaliter bir yönetim gördüm. Bunu yani çok uzun süre Azerbaycan’da kalmaya gerek yok; birkaç kez gittiğinizde oradaki siyasilerin konuşmaları, ülke uygulamaları, halkın durumu, gördüğünüz uygulamaları görünce zaten anlıyorsunuz. İşte bundan dolayı da halkın sesine kulak verdim, muhalefetten insanları dinledim, izledim. Ve halkın da aslında Aliyev yönetiminden son derece rahatsız olduğunu ama bir şey yapamadığını, uyduruk seçimler yapıldığını gördüm ki o seçimleri gözlemlemek üzere biz Bakü’ye gitmiştik. Bir de seçim alanlarına giderek seçimi gözlemlemiştik. O sırada halk bana ‘Ya Ömer Bey burada bir seçim meçim yapılmıyor, Aliyev’in istediği tarzda kendisini sonunda seçtirecek bir oyun tezgahlanıyor’ demişlerdi. Ve ‘Aliyev kendisine muhalif olarak gösterdiği adaylar da onun kendi tanıdıklarıdır, ona boyun eğenlerdir’ dedi. Burada bir gerçek seçim olmadığını görünce ben bunu eleştirdim. Mesela aynı zamanda Aliyev’in gücünü tahkim etmek için soykırımcı İsrail’le birlikte durma çalışmalarını da eleştirdim. Şu anda bırakın Türk’ü, Müslüman’ı, tüm dünyanın lanetlediği İsrail’in yanında olmak için büyük bir gayret sarf ediyor. Ona sımsıkı sarılmış durumda ve Azerbaycan’da İsrail temsilciliğini yapmaya çalışıyor. Bu utanç verici bir durum. Tüm dünya Siyonizm’i lanetlerken Aliyev onu sahiplenmeye çalışıyor. Bunu Azerbaycan halkı adına yapmamalı. Azerbaycan halkı bunu kabul etmiyor. Ancak Aliyev kendi çıkarları için -ki benim gördüğüm darbeyle iş başına gelen babasından sonra kendi çıkarları için ülkeyi biçimlendirmiş, yapılar kurmuş, o yapılara habire kendi ismini vermiş, yakın çevresi, ailesi her yere hakim olmuş böyle bir insan. Şimdi bir güç için İsrail’e yaslanmak utanç verici bir durum. Ben bunu Bakü’de bir resmi toplantıda eleştirince kıyamet kopmuştu. Eleştiriye alışkın olmayan Aliyev’in vekilleri toplantıyı durdurmuş, yayını durdurmuş ve benim Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde yargılanmam gerektiğini haykırmışlardı. Yani ben bunları trajik ve komik bulmuştum. Çünkü hani Türkiye ne kadar demokrasiden uzak olsa da Azerbaycan yönetimi kadar kötü bir durumda değil. En azından biz Meclis’te biraz konuşabiliyoruz ama Aliyev’in atadığı vekiller sanırım onu da yapamıyor ki bizim gibi bir vekilin böyle muhalif konuşması onları şoke etmişti. Yani şoke olmuşlardı. Şimdi onun dışında da birçok hukuksuzluğa ben karşı çıktım. Aliyev’in uygulamalarının ekonomik açıdan, sosyal açıdan birçok uygulamasının hukuksuz olduğunu söyledim. Eşini başdanışman ataması Türkiye’de çok garip karşılanmıştı mesela. Ama o kendisi bunu devam ettiriyor ve ardından sadece şimdi mesela son bir iki aydır başörtüsü yasakları konuşuluyor. Ben buna da karşı çıktım.”
Türkiye’den giden gözlemcilerin Azerbaycan’daki seçimleri meşrulaştırmasına yönelik soruyu da yanıtlayan Gergerlioğlu, iktidarın çıkar odaklı yaklaşımını şu sözlerle eleştirdi:
“Tabii bu çok önemli bir husus ve çok yaralayıcı bir husus. Ben oradaki seçimleri gördüm. Yani tamamen uyduruk bir uygulamayla yapıldığı apaçık ortadaydı. Yani tamamen bir devlet organizasyonuyla Aliyev tekrar seçiliyordu ve gördüğüm kadarıyla insanlar da seçime ilgi göstermiyordu. Çünkü memurlar getirilmişti. Onlar da el mecbur gelip işte bir oy verme görüntüsü verecekler ve gidecekler, öyle bir haldeydiler. Ve oyların tasnifi noktasında da son derece garip hadiseler olduğunu bana orada halk anlatmıştı, konuşmuştuk. Şimdi Türkiye’nin bu garabete onay vermesi kabul edilir bir durum değil. Türkiye kendi aklınca, Erdoğan daha doğrusu Orta Asya’da böyle bir egemenlik, nüfuz kurmak istiyor ve kendisini abi gibi görüyor ve Aliyev yönetimi de bunu pek de kabul etmiyor aslında. Ve Aliyev yönetiminin antidemokratik durumunu ‘el mecbur kabul edeyim’ diye düşünen Erdoğan birçok şeye gözünü yumuyor. İsrail’le olan ilişkiler, antidemokratik seçimler, çeşitli yasaklamalar… Bütün bunları görmezden geldi yıllardır. Şimdi mesela en son başörtüsü yasaklarında Erdoğan’ın nasıl bir U dönüşü yaptığını hepimiz gördük. Şimdi bunu yapan, öncesinde de Azerbaycan seçimlerinde görmezden geliyordu. Aslında son derece utanç verici bir durum. Azerbaycan muhalefeti feryat ediyor. Ülkede demokrasi yok. Ülkenin gidişatı son derece kötü. Her geçen gün ülke demokrasiden, insan haklarından uzaklaşıyor. Bu seçimler doğru seçimler değil. Bakıyorsunuz yüzde 90-95 oylarla Aliyev seçilmiş sanki. Bütün halk Aliyev’e tapıyor gibi böyle bir görüntü çıkmış. Öyle bir şey yok aslında. Aklı, fikri, mantığı, vicdanı olan kişilerde gördüğüm eleştiri bu. Ancak Türkiye birtakım çıkarsal durumlardan dolayı böyle bir tavır takınıyor. Daha doğrusu Erdoğan iktidarı yani işte Aliyev’in bu seçimleri bu şekilde antidemokratik bir şekilde sürdürmesine ve kendisini seçtirmesine sesini çıkarmıyor. Ortada son derece önemli çıkar ilişkileri var. Yani hak hukuk ilişkileri yok. ‘Efendim haktır, hukuktur’ bu açıdan bakmıyor iktidar ve çıkarsal ilişkiler olarak Aliyev’in yaptıklarına göz yumuyor.”
Türkiye’deki muhalefetin, aydınların ve medyanın Azerbaycan’daki hak ihlallerine sessiz kalmasını da eleştiren Gergerlioğlu, konuşmasını şöyle sürdürdü:
“Çok önemli bir soru, çok değerli bir soru. Yani benim de çok üzüldüğüm bir soru. Bu maalesef hakikaten Türkiye muhalefeti de aklınca iktidar gibi hesaplar yapıyor ve Aliyev yönetimini eleştirmekten kaçınıyor. Yani bunu neden yapıyor ben anlamıyorum gerçekten. Yani ‘Ya yarın öbür gün iktidar oluruz, sonra yolumuza kendimiz taş koymayalım’ diye mi düşünüyorlar? Yoksa ‘Eller gider Mersin’e biz gideriz tersine demeyelim, işte biz de iktidar böyle diyorsa ne yapalım, onun bir benzerini diyelim’ mi diyorlar? Anlamak mümkün değil. Benim gördüğüm çok net söylüyorum, ben anlayamıyorum. Onlara sormak lazım: Ne hesabı yapıyorsunuz kardeşim? Ne hesabı yapıyorsunuz? Siz iktidar da değilsiniz ama muhalefet olarak neyin hesabını yapıyorsunuz siz? Yani siz Azerbaycan’a gidip araştırdınız mı? Orada neler oluyor, neler bitiyor? Bir görün, bir konuşun. Türkiye iktidarından çok farklı bir yer değil. Ben Türkiye’de Erdoğan’ı da eleştiriyorum. Çünkü o da otokrat bir lider, baskıcı bir lider ve ona karşı muhalefet ediyorum. Ama ben ona karşı muhalefet ederken Aliyev’e hiçbir şey demeyeyim; ya bu benim için bir çelişkidir, benim için bir samimiyetsizliktir. Böyle mi olur? Ben yani o sadece Azerbaycan’da değil diğer Orta Asya ülkelerindeki demokrasiden uzaklaşmışlığa da kahroluyorum. Yani Özbekistan farklı, Türkmenistan farklı; oralarda da son derece üzücü uygulamalar var, demokrasiden uzaklar. Şimdi bütün bunları muhalefet partileri neden görmüyor? Neyin hesabını yapıyorlar? Ne çıkarı? Yani Allah aşkına neyin çıkarı? Yani ‘Efendim Aliyev’i kızdırmayayım’ diye mi düşünüyor? ‘Aman efendim işte Bakü’ye gittiğim zaman bana giriş engeli koymasın’ diye mi? ‘Efendim yarın iktidar olursam Aliyev’le araları çok bozmuş olmayalım.’ Nedir yani? Bunu anlamak mümkün değil. Şimdi bu konuda muhalefet etmemek aslında muhalefetin zayıflığını gösterir. Türkiye’de niye Erdoğan’a rakip çıkmıyor? İşte böyle zayıf bir muhalefet, ana muhalefet olduğu için böyle oluyor. Yani oturup habire hesap kitap yapıyorlar. O zaman da hakkı hukuku söyleme fırsatı gelmiyor, düşmüyor onlara.
Çok üzücü. Maalesef o da öyle oluyor. Aslında hakkın hukukun yanında dursalar ne kadar onurlu bir durum. Ben 9 yıla yakındır milletvekilliği yapıyorum ve hakkı hukuku söylediğim için milletvekiliyken cezaevine bile atıldım. Başıma gelmeyen kalmadı. Ama bundan gurur duyuyorum, onur duyuyorum. Yani doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar derler. Aliyev beni Azerbaycan’a istemiyormuş. Benim için gururdur. Yani sen beni hakkı söylediğim için istemiyorsan bu benim için gururdur. Bazen de bakın Azerbaycan’dan bana böyle iletiler geliyor sosyal medyadan: ‘Ya Ömer Bey bizim meclisimizdeki vekiller bizim haksızlığı söylemiyorlar. Sen Türkiye’deki bir milletvekilisin. Sen Meclis’te Azan’da, Nardaran’da, işte şurada burada Bakü’de yapılan haksızlıkları söyleyen bir milletvekilisin. Allah razı olsun senden’ diyen mesajlar geliyor. Gurur duyuyorum bundan. Mutluluk duyuyorum. Yani hakkın yanında durmak bir mutluluktur, bir gururdur, şereftir, onurdur. Şimdi bakıyorsunuz insanlar habire politik hesaplar içinde. Ben kendi ülkemde de siyaset dışında 3 yılı aşkın bir vakıf kurdum: Vicdan Vakfı. Yani insanlara ‘Sadece size dokunduğu zaman sesinizi çıkarmayın, başkasının uğradığı haksızlıklara karşı da sesinizi çıkarın’ öğretisini anlatmak için bir vakıf kurdum. Şimdi o kadar yaygın bir hastalık ki bu, başkasının uğradığı haksızlığa sessiz kalmak. Şimdi Türkiye’deki bir iktidar mensubusunuz, Azerbaycan’daki hukuksuzluğa sessiz kalıyorsunuz. Muhalefetsiniz, Aliyev’in hukuksuzluğuna sessiz kalıyorsunuz. Buradaki bir STK veyahut da gazetecisiniz, Aliyev’in zulümlerine sessiz kalıyorsunuz. Neden sessiz kalıyorsunuz kardeşim? Hani ben de anlayamıyorum. Sırf yarın öbür gün Bakü’ye gideriz ya işte başımıza bir engel gelmesin. Efendim ‘İki devlet bir millet’ diyor. ‘Efendim biz de bunun tersine gitmeyelim.’ Ama ben onlara şunu söyleyeyim: İki devlet bir millet deniliyorsa ben Azerbaycan halkını korumak için demek ki daha çok gayret sarf etmesi gereken bir milletvekiliyim. Azerbaycan halkıyla benim dilim hemen hemen aynıysa ki bakın siz şimdi konuşuyorsunuz, ben sizi anlıyorum, biraz belki uzak olsa da siz de beni anlıyorsunuz, halkı da anlıyor. Yani hakikaten birbirimize çok yakınız. Yani madem biz birbirimize bu kadar yakınız, aynı dindeniz, aynı ırktanız, aynı dildeniz, aynı kültürdeniz; ben kendim Urfalıyım aslında, Urfalı Türkmenlerdenim. Belki dedelerim de Orta Asya’dan gelirken bazı kelimeler getirmiş. Şimdi mesela Azeri kardeşlerimiz konuştuğu zaman ben babamın, dedemin, atalarımın cümlelerini, kelimelerini duyuyorum onlardan. O kadar yakın yani benim Urfa kültürümün kelimeleriyle sizin şu anda Azerbaycan’da konuştuğunuz birçok kelime, kültür aynı. Yani özellikle Urfa Türkmenleri açısından söyleyeyim, bana daha yakın geliyorsunuz. Bu kadar yakınlık var. E ben o zaman Azerbaycanlı kardeşlerime yapılan zulümlere, hukuksuzluklara nasıl sessiz kalabilirim? Yani nasıl sessiz kalabilirim? O insanların gözyaşları benim gözyaşlarımdır. Ya ben onların uğradığı zulümlere, yönetimin yaptığı haksızlıklara bu Meclis’te de olsa karşı çıkmalıyım. Şimdi bunun için karşı çıkıyorum. Ama işte sivil toplum kuruluşu temsilcisi, yok efendim medyacısı böyle susuyorlar. Ondan sonra niye susuyorsunuz kardeşim? Hangi çıkarlarınız için susuyorsunuz? Yani bunu anlamak mümkün değil. Hakikaten ben de merak ediyorum. Niye susuyorsunuz? Bu sizin için bir lekedir yani bunlara susmak. Burada insanlar zulüm görüyor, haksızlık görüyor. Azerbaycan’dan ben birçok insanın yurt dışına çıkmak zorunda olduğunu gördüm, biliyorum, duydum. Yani insanlar ‘Ülkemizde yaşayamıyoruz, bu ülkede yaşanmaz’ deyip ülkelerini terk etmişler. İnsanın ana vatanını terk etmesi, toprağını, kültürünü, yaşadığı yerleri, anasını babasını terk etmesi kadar güç bir şey var mı? Ancak el mecbur burada demokrasi yok. ‘Ben de boyun eğemem’ diye insanlar fedakarlık etmiş, ülkesini terk etmiş. Şimdi böylesi bir hale sessiz kalmak insan onurunu çiğnemektir. Yani ben açıkça eleştiriyorum. Nasıl buna sessiz kalıyorsunuz ya? Orada insanlar zulüm görüyorsa -ki bunun bir benzeri Türkiye’de de yaşanıyor. Türkiye yönetiminden şikayetçi olanlar Avrupa’ya gidiyorlar. Şimdi iki ülke de aslında aynı kaderde; iki ülkenin yöneticisi de çıkarları çerçevesinde hareket eden yöneticiler. Şimdi ama hani ‘kral çıplak’ demek istemiyor kimse ya. Kral çıplak. Ben söylüyorum bakın, kralın çıplak olduğunu herkes görür, bütün dünya görür. Herkes görüyor yani. Sen şimdi üç beş günlük çıkarların için, yok para için, yok mevki için, yok işte şu bu için kralın çıplak olduğunu net bir şekilde söylememiz, görmemiz lazım. Yani bu konuda sessiz kalanları da kınıyorum. Gerçekten çıkarları için bu sessizliği yapmaları da son derece üzücü.”
Programın sonunda değerlerin önemine vurgu yapan Gergerlioğlu, “Onurlu insandı der, anamız onurlu bir insandır der. Yani bakın bunlar hayatta bu değerler yücedir. Yani bu değerleri önemsemek lazım diyorum ve tüm Azerbaycan halkını sevgiyle, saygıyla selamlıyorum, muhabbetle kucaklıyorum” diyerek yayınını tamamladı.

























Yorumlar