Cezaevi Hak İhlalleri ve Gündemi Değerlendirme Basın Toplantısı – 27 Ekim 2026

27 Ekim 2026

Adalet Bakanlığı, Ceza Tevkifevleri Genel Müdürlüğü yine bir cinayete imza attılar. Resmen cinayet başka bir şey değil. Bugün gündeme getirsem bunu rahat söyleyemem ancak 20 aydır burada gündeme getirdiğim hasta yaşlı bir mahpus, diyabet hastası, tansiyon hastası ve bilinçkaybı yaşayan bir hasta. Bu hafta için burada çok gündemler yaptım ve sonunda dün Çam Sakura Hastanesi yoğun bakımda hayata veda etti ancak çok trajik bir öyküsü var. Kasım 2025’te cezaevinde bundan 1 yıl önce bilincini kaybetti uyardık dinlemediler. Ellerinde ayaklarında his kaybı yaşandı, kızı “Babamın evine tabutla dönmesini istemiyorum.” Dedi Ocak 2026’da umursamadılar. Konuşma yetisini kaybetti cezaevinde bilinç kayıpları yaşandı, mr istenildi mr 4 ay sonra ancak çekildi bu noktalarda biz sürekli baskı yapıyoruz ki ancak biraz daha hızlanıyor yoksa daha da laçka bir halde devam edecek. Beyin damarlarında %75 daralma tespit edildi ve “Felç olabilir her an.” denildi. Ayaklarındaki yara ilerledi, diyabet hastasıydı ve çok kötüleşti amca perişan durumdaydı içeride ama Adalet Bakanlığı umursamadı, Ceza Tevkifevleri Genel Müdürlüğü umursamadı. Adli Tıp Kurumu “İnfaz ertelemeye gerek yok.” Dedi. Gitti geldi derken oralarda çok zaman kayıpları oldu. Hasta, yaşlı bir adam yollarda perişan oldu. Artık sonunda Metris Cezaevi’ne gönderelim dediler. Metris’te iken kaldığı koğuşta diyabetli ayağı iyice ilerledi ve kangren oldu. Sonrasında Çam Sakura Hastanesi’ne yatırıldı orada da dikkatli bir takip yapılmadı. Öncesinde yatırılması gereken bir hasta mahpus olduğu için umursanmadı ve hasta zamanında yatsaydı bunlar başına gelmezdi belki. Ayaktan bakılıp gönderildi sonunda “Ayağını kesmemiz gerekiyor.” Denildi amcanın ayağını kestiler geçen hafta. Ardından bir skandal daha oldu. “Aşağıdan kesmişiz, biraz daha yukarıdan kesmemiz lazım. İkinci ameliyata almamız lazım.” Derken hastayı servise aldılar, sonra kötüleşti tekrar yoğun bakıma alındı. Skandallar üstüne skandallar geliyor. Yoğun bakımda iyice kötüleşti. Nasıl kötüleşmesin? Bu kadar Adalet Bakanlığı ve Sağlık Bakanlığı ihmalleri sonrasında nasıl kötüleşmesin? En sonunda dün hayata veda etti. Adalet Bakanlığı, Ceza Tevkifevleri Genel Müdürlüğü’nün zulmünden kurtuldu özgürlüğüne kavuştu ve kanatlandı ruhu ebediyete irtihal etti. Böylesine acı bir vaka. Sizin babanız olsa ne derdiniz arkadaşlar? Pir-i fani bir adam. Görüyorsunuz ne kadar acımasızca, zalimce, gaddarca, vicdansızca resmen ölüme sevk edilmiş! Bir hekim olarak bunu 20 ay önce söyledim. Konuyu bilmeyen bir insan değilim. İnsan hakları savunucusu bir hekimim “O adam burada ölür.” Dedim 20 ay önce burada ve defalarca kötüleşti ve umursanmadı. Cezaevinde ısrarla tutuldu. Yarım milyona yakın kişi var bir Abdullah Tırpan amca çıksa ne olurdu? “Yok o kalacak çünkü zamanında büyük suçları vardı.” Neymiş suçları? “ Bank Asya’ya para yatırmış. Hayır hasenat yapmış adam. Bir binası varmış “Fakire mağdura öğrenciye vakfedeyim.” Demiş. Hayırseverlik yapmış hayatı boyunca karşılığında da böyle bu iktidardan zulüm görmüş. İşte olayın özeti bu arkadaşlar. Şimdi insanların hepsine değdi bu zulüm fon soygunu ile ama yıllardır bu zulüm son 10 yılda OHAL Dönemi ile iyice arttı ve genç yaşlı çoluk çocuk bebek hasta mahpus dinlemeden bu zalimlik devam etti ve en sonunda dün de bir kayıp daha verdik. Bu zulmün bir kurbanı bu soykırımın bir kurbanı daha ebediyete irtihal eyledi. Abdullah Tırpan amcayı maalesef kaybettik. Yakınlarına başsağlığı diliyorum ancak bu iş olacak gibi bir iş değil arkadaşlar. Ben buradan söylüyorum; bu işin peşini bırakmayacağım. Adalet Bakanlığı yetkilileri ;” 3-5 günde unutulur nasıl olsa zaten her türlü yanlışı yapıyoruz, bir de bu olsun, kapatılır gider.” Diyorlar ama Ömer Faruk Gergerlioğlu bu işin peşini bırakmayacak arkadaşlar. Ailesi de hakkınızda davalar açacak. Yani bir insanı göz göre göre 20 ayda ölüme sevk etmek nedir ya? Nasıl bir rezalettir? Nasıl bir kepazeliktir? Siz hiç insan evladı değil misiniz ya? Ayıp değil mi ya? Bu kadar mı duyarsız oldunuz? Kalpsiz oldunuz? Yazıklar olsun size ya. 20 Ayda yüzlerce defa yetkililerle konuştum ya. Yazıklar olsun diyorum ya. Başka diyecek bir kelime yok yani. Perperişan bir insanı ölüme sevk ettiniz.

Bakın, dramlar bitmiyor arkadaşlar. Size bir başka aile dramı daha göstereceğim. Bakın burada bir aile var. Görün. Şimdi bu kadın adı Venhar Can 3 tane çocuğu var. KHK ile ihraç bir aile. Eşi yıllarca, 6-7 yıl cezaevlerinde yattı. Kadın 3 çocuğuyla yapayalnız kaldı. Büyük zorluklar yaşadı. Şu gördüğünüz genç kız babası cezaevine girdiğinde 5 yaşındaydı ve 11 yıldır çile çekiyor. Ortadaki küçük çocuk ise %98 engelli İhsan Can. Ağır engelli babası cezaevindeyken annesi bir ağır engelli iki çocuğuna bakmak zorunda kaldı. Ardından abuk sabuk gerekçelerle, “Çocuğunu okula göndermişsin, derneğe üye olunmuşsun, Bankasya’da hesabın varmış.” malum saçmalıkları ile, ki bunların hepsi legal fiiller  zamanında suç değildi bunlar. Beraber Bankasya’nın kapısını açıyordu Erdoğan. Hepsi beraberdi orada. Sonradan o zaman suç olmayan şeyler sonradan suç oluverdi. Böyle garibanların başına kıyamet koptu. Sonra kadın cezaevine girdi. Bu sefer baba çıktı, kadın girdi. Aile perişan. Şimdi baba çocuklara bakıyor, anne cezaevinde. Anne cezaevinde ama hukuksuz bir şekilde cezaevinde çünkü Yargıtay kararı bozmuş, tekrar yargılama var ve tekrar Yargıtay’da. Yıllardır kadın mahkum değil ancak cezaevinde uzun bir süredir. Bakın, iktidar, yargı, yasaları da çiğniyor. Kadın mahkum değil ki. Niye cezaevinde? Ve bir de ağır engelli bir çocuğu var. Aslında Yusuf Kerim yasası var. Yusuf Kerim yasasından faydalanması lazım. Ondan da faydalanamıyor. Artı mahkum olmadığı halde, tutuklu olduğu halde cezaevinde. Ev hapsi ver, tutuklu olarak evinde dursun. %98 ağır engelli çocuğu çok zor durumda, baba çok zor durumda. Umurlarında değil ama. Tamamen anneye bağlı bir çocuk bu ihsan çok ağır engelli, görmüyor, konuşamıyor, tuvalet ihtiyacını karşılayamıyor, zihinsel engelli. Bunu da söylüyoruz arkadaşlar, bu da bir başka büyük dram. Mahkumiyet olmadığı halde tutuklu olarak kadını böyle tutuyorlar. Sıradan bir vaka değil. Sizin de başınıza gelebilir 3 çocuğunuz vardır birisi çok ağır engelli, mahkum olmadığınız halde sizi tutuklu olarak aylardır cezaevinde tutuyorlar ve bir aileyi mahvetmiş durumdalar. Ohal çok ocaklar yıktı arkadaşlar. Çok insanları öldürdü. Adalet Bakanlığı burada aracılık etti. Bunlar çok net. Başka bakanlıkların da çok suçları var. Bir gün hukuk gelecek. “Şimdi nasıl olsa hukuk yok. Ömer Bey de söylensin dursun canım. Bir şey olmaz.” diyenlere ben söyleyeyim; Ya bir gün hukuk gelecek arkadaşlar. Ya hukuk gelmese bile bir de bu işin bir öte dünyası var ya. Ebedi alem var. Ben ona inanıyorum. Siz inanmıyor olabilirsiniz. Yani fon soygunculuğu yapanlar, çalanlar, çırpanlar, yağma talan edenler öte dünyaya inanmamış olabilir. Ya bir gün mutlaka bu cezaları göreceksiniz arkadaşlar. Buradan size söyleyeyim. Bir şekilde karşınıza bir şeyler çıkacak. Bunu da herkes bilsin.

Sevgili arkadaşlar bir başka sorun Ankara’dan. Şimdi Engelli Bireylerin Sorunlarını Araştırma Komisyonu üyesiyim, engelli birey velileri bana başvurdu. Ankara’da Milli Eğitim Müdürlüğü’nün bir kulağı çınlasın, Bakanlığın, Ankara İl Milli Eğitimi Müdürlüğü’nün. Şu hale bakın. Ya biz bu çocukları servisle özel eğitim merkezlerine gönderiyoruz değil mi? Bakın 1.5 yılı aşkın bir şekilde engelli komisyonu var bu mecliste. Ancak Ankara’da ne oluyor bu ülkenin başkentinde? Servisler geliyor,”Nasıl olsa engelli çocuktur canım.” Başlama saatinden 1.5 saat sonra eve geliyorlar, çocuğu alıyorlar. Veli diyor ki: “Kardeşim nerede kaldınız? Başlama saatinden yarım saat önce çocuğu almalıydınız.” “Ya işte ne yapalım.” bahaneler ama bahanenin nedeni şu; iş servislerinden sonraya koyuyorlar. “Nasıl olsa engelli çocuk canım aman onu sona at.” Şimdi arkadaşlar biz bakın mecliste engelli ş komisyonu oluşturduk. Sahada, Ankara’da, yani dağın başında değil ha, bir köyde değil. Ankara’da ülkenin başkentinde bu yaşanıyor. Servisçilere uyaran bir il milli eğitim müdürlüğü var mı? Yok. Kimsenin umurunda mı? Hayır. Memleketin hali bu arkadaşlar. Bakın binlerce aile adına ben burada bu başvuruyu da burada gündeme getiriyorum. Okul yönetimleri tutanak tuttuklarını, ancak ihaleleri ilçe milli eğitim müdürlüklerinin yaptığını, bu yüzden servis firmalarına bir şey yapamadıklarını söylüyorlar. Allah Allah arkadaşlar ya. Servis firmaları gayet güçlüymüş görüyor musunuz? Tutanak da tutuyorlarmış. “Ya kardeşim nerede kaldın ya? Bak bu çocuklar mağdur oldu.” Bunlar sıradan çocuk değil ya. Bu çocuğun özel eğitime ihtiyacı var. “ Salla kardeşim.” Diyor. Kimse bir şey yapamıyor. Hal bu.

Kocaeli Gebze’den çok şikayet alıyoruz sağlık alanında. Meclis Sağlık Komisyonu üyesiyim. Gebze’de 1 milyona yakın kişi var. Ya Darıca’da 500 bine yakın insan var. Çayırova’da 100 bini aşkın kişi yaşıyor, bölge böyle bir yer. Gebze’de arkadaşlar özeller de dahil olmak üzere kadın doğum uzmanı yok. Erkek kadın doğum uzmanlarına gitmek zorunda. Gitmek istemiyor, kadına gitmek istiyor. Öyle bir tercihi yok. Gebze’de. Kocaeli İl Sağlık Müdürlüğü’ne soruyorum, Gebze İlçe Sağlık Müdürlüğü’ne soruyorum; Vatandaşın böyle bir tercih şansı yok mu Allah aşkına? Eşini kadın doktora götürmek istiyor. “Yok kardeşim. Ne kamuda ne özelde yok.” diye bize vatandaşlar şikayet ediyor arkadaşlar. Bunu da söylemiş olalım.

Fon rezaletini unutmuş değiliz arkadaşlar. Ben bununla ilgili hemen her şeyi yaptım. Fon yasası komisyonuna katıldım, genel kurulda konuştum. Fon soygunu için SPK yetkilileri hakkında suç duyurusunda bulundum. SPK önünde açıklama yaptım. Her gün sosyal medyamda; SPK yetkilileri ve Fatma Betül Sayan Kaya’nın yargılanması gerektiğini de söylüyorum. Söylemeye devam da edeceğim. Bunu unutturmayacağım arkadaşlar. Ya nasıl olsa işte unutulur giderdik. 3 günde her şey Türkiye’de unutuluyor. Hayır. Biz unutturmayacağız. Tüm fon zedelere buradan iletmiş olayım. Biz unutturmayacağız arkadaşlar. Böyle bir rezalet olabilir mi? Türkiye’ye 50 yıl kaybettirildi. Türkiye perişan oldu. Son derece güvensiz bir ülke haline düştü ve insanların paraları çalındı. Devlet duruma göre kara düzen bir ayarlama yapıyor, fon yasasıyla. “Ya kardeşim sizin  bloke olanlar, parası bloke olanlar vermiyorum sizin paranızı.” “Ya niye vermiyorsun paramı? Paramı çekmeye çalıştım.” “Vermiyorum kardeşim milletin parasını ödeyeceğiz. Ne yapalım senin paradan ödeyeceğiz.” Böyle bir yasa çıktı arkadaş. Adam 14’ünde, 15’inde, 16’sında talimat vermiş. Ondan sonra “Yok kardeşim senin parayı biz bloke ettik.” Ardından hisse senetleri borsada çöktü. Şu anda herkes zararda. 10 Yıllık bir büyük kayıp yaşanıyor. Türkiye 50 yıllık bir büyük güven kaybı yaşadı. Hesap veren var mı? Asıl SPK yetkililerine sorulması lazım. SPK yetkilerinden yargılanan yok. SPK yetkilileri diyor ki: “Biz kurumlara hesap soruyoruz, fon kurumları hakkında suç duyurusunda bulunduk.” Ya kardeşim 20 ay önce sen işini yapmamışsın ya. 20 Ay önce İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı SPK’ya demiş ki: “Kardeşim bir şeyler var burada bir yolsuzluklar var bir araştırın konuyu takip edin.” Hiç kimse umursamamış sonuçta bir büyük felaket olmuş 800 milyar liradan fazla çok daha fazla da şu anda giderek dalgalar genişliyor arkadaşlar. Bakın sadece fonda değil, hisse senetleri piyasasında da acayip bir şekilde büyük zarar var. İnsanlar büyük bir şok yaşıyorlar ama işte bu böyle bir duyarsızlıktan oluyor.

Geçtiğimiz günlerde Ulusal Diyetisyenler Birliği Kuruluş Girişimi beni ziyaret etti. Arkadaşlarımız son derece dertli, haklılar çünkü diyetisyenlik konusunda bir yasa yok. Odaları yok. Obezite son derece önemli bir sorun. Bununla ilgili kadrolar son derece yetersiz. Biz bunları gündeme getirdik ve kendileri de hazırlamış, biz de son halini verip bir yasa teklifi veriyorum. Mecliste bu konuyu gündeme getireceğiz arkadaşlar ve  böyle artık bu işler kara düzen olmaz arkadaşlar. Şu anda profilaksi anlamında yani ben Meclis Sağlık Komisyonu üyesiyim son derece önemlidir. Biz hastanelerde diyetisyen arkadaşlarımızla çalışırız. Son derece önemlidir ve sadece bir alanda değil farklı branşların diyetisyenleri vardır ve o yüzden bu konuda hem KPSS’de kadrolar arttırılmalı hem de bununla ilgili yasa ve oda girişimleri konusunda adım atılmalı diyorum. Bunun da altını çizmiş olalım arkadaşlar.

Sincan Kadın Cezaevi’ni geçtiğimiz günlerde ziyaret ettim. Sincan Kadın Cezaevinde KAOS-GL Derneği’nin yönetim kurulu üyeleri var, diğer cezaevlerinde de yönetim kurulu üyesi, aktivistler var ve “Ailem güvende” operasyonunda tutuklanmışlar. Nedime Erdoğan’la görüştüm; “Ben yılların hak aktivistiyim. Aile içi çalışmalar, aile sorunları konusunda yoğun gayret sarf etmiş bir insanım. Beni tutup aile düşmanı diye buraya koydular. Böyle trajikomik bir şey olamaz.” diyor. Cezaevindeki durumun çok kötü olduğunu, çok kalabalık olduğunu, sağlığa erişimin çok kötü olduğunu ve iyileştirici bir şeyin yapılmadığını, adli mahpusların sosyo-kültürel seviyeleri düşük maalesef. En azından bir şanstır. İyileştir, kurslar aç, insanlar bir şeyler öğrensinler. Bilgi sahibi, ilim irfan sahibi olsun, yok. O da yok. Oraya bir depoya koymuş, bir müddet sonra o depodan çıkarıyor. Olay bu arkadaşlar. Türkiye cezaevlerinin hali bu, Sincan Kadın’ın hali bu. Mahpuslarla konuştum ben. “Biz çok üzülüyoruz.” diyorlar buradaki adli mahpuslara. Benim görüştüğüm insanlar sosyokültürel seviyeleri iyi olan insanlar ancak beraber kaldıkları kadınların durumunun çok üzücü olduğunu ve insanların hak aramak için bağırıp çağırmak zorunda kaldığını, ben merkezci olmak zorunda kaldığını ve idarenin de bütün bunlar konusunda bir adım atmadığını söylüyor. “Bir başka dünya varmış burada. Belki bizim de hatalarımız var. Vicdanen biz de kendimizi sorguluyoruz.” diyor Nedim Erdoğan. Kanser hastası tutuklu Merve Ergin’in durumu iyi değilmiş. 4 kişi kalıyormuş. Dişçiye gitmek istemiş. Sonunda gidemeyince pes etmiş. “Gitmeyeyim.” demiş. İnsanlar böyle. İdarenin durumu son derece kötü zaten kimseyle görüşmek istemiyor idare milletvekilleri ile de görüşmek istemiyor ve böyle orada despotik bir yapı kurmuş ve sağlık alanında da sevklerde çok büyük gecikmeler var. Birisi diyor ki: “Revire beş kez yazdım, ancak çıktım.” Düşünün, bir hapishanedesiniz. Dışarı hastane değil, hapishane içinde bir revir var. Beş kez dilekçe veriyorsunuz sağlık için doktora çıkamıyorsunuz. Düşünün artık. Gerisini ben söylemeyeyim. Hastane sevki, o tür durumlara gelmiyorsunuz.

Burçin Kalkın Sincan Kadın Cezaevi’nde kalmakta; 47 yaşında Balıkesir’li, KHK ihraç Akademisyen Barış Akademisyeni, o da burada ve buranın çok karışık olduğunu ve bir eğitim ve rehabilitasyonun yapılmadığını, çoğunun uyuşturucudan dolayı yaptığını belirtti.

Tuğba Tekerek gazeteci. O da LGBTİ+ aktivisti değil, kendisinin de öyle bir durumu yok ama kendisi bir haber yapmış Kaos GL’ye. “Vay sen de işte ailem güvende operasyonda gözaltına alınmalısın.” diye onu da gözaltına alıp tutukladılar. “Yani ben bir haber yaptım, onun karşılığında da ücretimi aldım. Ne var bunda? Bunun ne suçu var?” “Vay efendim sen de bu dernekle irtibatlıymışsın.” Böyle hani vebalı muamelesi görüyor. “Sen bu dernek için haber yapmışsın. Vay sen de gel gazeteci.” Arkadaşlar bakın siz de gazetecisiniz. Ya böyle bir saçmalık olur mu ya? Şu memleketin haline bakın. Tuğba Hanım yıllardır tanıdığım bir gazeteci çalışkan, gayretli bir hanım freelance çalışırken başına bu gelmiş. Zaten memlekette böyle ana kanallarda da çalışamıyor birçok gazeteci ve gazetecinin başına da bu gelmiş arkadaşlar ve diyor ki: “Burada çok üzücü şeyler görüyorum ben. Bir kadın sayıma katılamamış. Uykuda kalmış. “Vay sen mi sayıma katılamadın? 6 ay denetimli serbestliğini vermiyoruz, 6 ay daha yatacaksın.” ya bir gün sayımda uyuyakalmış. Ne var bunda ya? Nedir yani insanları bu kadar köle gibi görmek? Zaten böyle bir ortam ki yani düşünün, plastik leğende yemek geliyormuş. Tabldotunuz yok mu kardeşim? Adalet Bakanlığı bu kadar fakirseniz size bir tabldot alalım arkadaşlar. Çarşıdan bir tabldot alın, Sincan kadın hapishanesine gönderelim. Plastik leğenlerde yemek geliyormuş böyle. Ya arkadaş hangi çağdasınız siz ya? Nedir bu? Hijyen nerede? Allah aşkına. “Biz böyle aşağılık bir nesne gibi kendimizi hissediyoruz.” diyor. Mahpuslar böyle söylüyor. Bakın ben elçiyim. Onlar ne demişse onu söylüyorum. “Psikolojik rahatsızlığı olan birisini alıp hastaneye götürmüşler. Sonra mahpuslar sormuş; “Ya ne oldu Nazlı’ya?” Memurlar demiş ki: “Öldürdük gömdük onu.” diyor. İnsanın değeri böyle yani böyle bir şey üzerinden bu işin şakası yapılıyor. Meğerse hastaneye yatırılır ama yani şu ifadelere bakın. Birisi bir hak istediği zaman, “Kardeşim tutuklanmadan önce düşünecektin.” lafları işitiyor. Bunlar da böyle çok üzücü.

Selin Berghan; 46 yaşında Kaos GL denetim kurulunda. Yüksek lisans tezi translar üzerinde olduğu için KAOS GL’deymiş. “Burada durumlar oldukça zor, çok kalabalık ve sağlıksız bir ortam. Evet, sosyolog olarak benim için iyi bir araştırma sahası ama yani burada çok ihlale uğruyoruz.” diyor.

Diş hekimleri zor durumda! Hepiniz bilirsiniz tıp fakültesine neredeyse denk puanlar alırsınız ki diş hekimi olursunuz değil mi? Öğrenci olarak girersiniz sevinçle. Sonra mezun olduğunuzda ne oluyor biliyor musunuz? Bakın anlatayım. Bir diş hekimi bana başvurmuş. “Ben yeni mezun bir diş hekimiyim. Türkiye’de her yıl çok sayıda diş hekimi mezun olmasına rağmen kamudaki adamların yetersiz kalması, genç meslektaşlarımızı işsizlikle, geleceksizlikle karşı karşıya bırakıyorum. Özel sektörde ise düşük ücretler, ağır çalışma koşulları ve hasta işlem baskısı altında emeğimizi karşılığında almakta zorlanıyoruz. Yıllarca eğitim alıp emek verdiğimiz mesleğimizi insanca koşullarda yapmak istiyoruz. Bu sorun ve özel sektördeki çalışma koşullarının meclis gündemine taşınması, genç diş hekimlerinin sesin duyulması için desteğinizi rica ediyorum.” Diyor. Biz de buradan gündem ediyoruz arkadaşlarımızın sıkıntılarını. Haklılar hiç böyle olmamalı sevgili arkadaşlar.

Evet, çok sıkıntılar var bakın. Türkiye’de size bir başka mahpus daha göstereceğim. O da Allah korusun böyle bir ölüm adayı çünkü bu adam da %98 engelli. Bakın tekerlekli sandalyede. Mahpuslar onun durumunu gündeme getiriyor ama adli tıp da: “Tamam bu adam cezaevinden çıksın.” diyor. O da rapor vermiş fakat ne oluyor biliyor musunuz? Karakol demiş ki: “Yok kardeşim İrfan Yılmaz için biz olumlu not vermiyoruz. Kalsın cezaevinde.” Ya karakoldaki polis sen doktor musun kardeşim? Bakın şu durumdaki adam bir ton sağlık problemi olan Adli Tıp’ta demiş ki; “ Ya bu adam cezaevinde kalamaz.” demiş. Güvenlik gerekçesiyle karakol demiş ki: “Hayır kalsın içeride kardeşim.” Öyleyse savcı da demiş ki: “Tutalım içeride.” O zaman memlekette doktor olmayın arkadaşlar. Tıp Fakültesi okumayın yani. Yani böyle %98 engelli altına yapan, idrar sondasıyla dolaşan bir adam için “Yok efendim büyük güvenlik meselesi var.” adam içeride ölecek ya. Nasıl bir vicdansızlık bu yani? Bakın Abdullah Tırpan amcadan sonra Allah korusun İrfan Yılmaz ölüm adayı yani. Ben buradan söylüyorum. Yarın öbür gün “Ya ne yapalım Ömer Bey işte, adam ölmüş ne yapalım, hepimiz öleceğiz ya. Sen de yani.” diyor bakın arıyorum yetkilileri, onlar bana böyle duyarsız cevaplar veriyorlar. Ben de çıldırıyorum o zaman ya. Arkadaşlar hal bu yani, bu kadar duyarsızlık had safhada. Doğan Karataştan, İrfan Yılmaz için Marmara 2 No’lu Hapishanesi’nden demiş ki: “ Ömer Bey merhaba, sizin de katıldığınız bir kuyu tipi cezaevlerine yönelik paneli bahane ederek bizi tutukladılar. Tutuklanmamız için bahaneye gerek yoktu aslında, karar verilmişti. İrfan Yılmaz %96 engelli ve halen zindanda. Adli Tıp Kurumu raporunu bile çiğnediler, polis kanaatiyle hasta bir mahpus cezaevinde. Güzin Tolga Şakran Kadın Hapishanesi’ndeki ihlallere karşı açlık grevinde. Marmara 6 No’lu da açlık grevi devam ediyor ve kimsenin, Bakanlığın umurunda değil. Marmara 6 No’lu aralıksız aylardır hücre cezası uyguluyor, suç işliyor ama kimsenin umurunda değil.!” Kimsenin umurunda değil arkadaşlar. Memleketin hali bu, suç işliyor yetkililer. Suç işliyorlar, günah işliyorlar, her şeyi işliyorlar ya.

Dursun Göktaş, Bakırköy Kadın Cezaevi’nden  yazmış;” İran’da 168 kız öğrenciyi katledenler rahat olsun diye bizi tutukladılar. Biz yaşlı kadınlarız. Hastalıklarımız ilerlerken ailelerimizden fiziki olarak tecrit ediliyoruz. Yolda zor yürüyoruz. Benimle birlikte tutuklanan yaşlı hasta insanların katılma ihtimali olmayan bir eylemden tutuklanmaları büyük bir hukuksuzluk. NATO’ya da karşıyız, Gazze’deki katliamlara da.” Diyor. Düşünün Trump gelirken tutuklanan yaşlı başlı insanlar hala zindanlarda arkadaşlar. Haberiniz var mı? Unuttunuz değil mi? Ben size hatırlatmış olayım. Ya Trump efendi defoldu gitti kardeşim. Pedofili, sapık bir adamdı, defoldu gitti. Ya bırakın artık bu insanları. Onun uğruna evler basıp insanlar öldürdünüz. Bilmiyor muyuz Haymana’da  neler olduğunu? İnsanlar zindanlarda, ya gitti yani korkmayın. Adam Trump özel tuvaletiyle beraber, özel uçağıyla beraber, özel yapılan havaalanından çekti gitti. Daha bu insanları niye içeride tutuyorsun? “Eylem yapma ihtimalin var.” Diyor. Eylem de de gözaltına alınmamış. Trump da gitti, daha ne istiyorsunuz bırakın yaşlı başlı insanlar, kadınlar bakın içeride. Öğrenciler, okullarından oluyor. Yok, bırakmıyorlar.

Selda Özçelik, Bakırköy Kadın Cezaevi’nden yazmış; “Çocuk katilleri ülkemize gelsin diye biz tutuklandık… Cezaevlerinde her türlü haksızlığa uğruyoruz. Marmara 6 No’lu da açlık grevi var. Keyfi ve haksız uygulamaları kabul etmiyoruz. Arkadaşlarımızın sağlığından endişeliyim. Talepler çok basit ve insanidir. Yeni bir yasaya gerek yok, yeni bir madde istemez. Tam tersine yasalar keyfi yorumlanıyor. Sesimize ses olun.” Diyor.

Aytaç Ünsal, Edirne F Cezaevi’nden yazmış. Bakın ne oldu şimdi, haklarını savunduğumuz için tutuklandığımız maden işçileri bugün hakları için Ankara’da Enerji Bakanlığı’nın, iktidarın kapısına dayanmış durumda. Başka söze gerek var mı? Avukat Ebru Timtik işte tam orada.” Demiş.

Emir Karakum, Silivri Kapalı Hapishanesi’nden yazmış; “ Trump gelecek” diye NATO zirvesinden önce tutuklandık. Aylardır buradayız. Hakimler polislerin noterliğini yapıyorlar, tutukluluğa devam diyorlar. Bazı hakimlerin gözlerinin içine baktığımda ne kadar zor durumda olduklarını anlıyorum. Fakat bu işler talimatla olmaz.” Diyor. Emir Karakum diyor ki: “Ya hâkimlere polisler demiş ki: “Kardeşim onlar tutuklu kalacak. Emir yukarıdan.” “Ya hakim tutukluğa devam derken gözlerine bakıyorum. Hâkim, inanmadan veriyor kararını. Ya Trump gitmiş niye bizi tutuyorsunuz içeride? O da inanmıyor ama yukarıdan talimat getiriyor polis; “Onlar kalacak.”

Mehmet Akdemir, Antalya Yüksek Güvenlikli Hapishanesi’nden yazmış; “Açlık grevindeydik ve L Tipi Cezaevi’ne sevk edileceğimiz sözü verildi. Ancak bu söz tutulmadı. 267. gününde Gürkan Türkoğlu yoğun bakıma kaldırıldı ve ardından hayatını kaybetti. Verilen söz tutulmadı. Anadolu topraklarında söz çok önemlidir; bunun için Anadolu’da “söz namustur” denilmiştir. Herkes tanığımızdır. Verilen söze uysunlar” Diyor.

Onur Gökhan Başar, Erzincan Yüksek Güvenlikli Cezaevi’nden yazmış; “ ‘Terör saldırısı var’ mesajı üzerine kışladan çıktık, darbe olduğunu anlayınca ‘Hemen geri dönüyoruz’ emri veren bir teğmenim. Kandırıldım ama inisiyatif alarak darbeye karışmadım! Fakat müebbet aldım. Bu haksızlık bitsin, sesimizi duyun.” diyor. Erzincan’dan bize sesleniyor.

Resul Çeker, Trabzon Beşikdüzü T Tipi Kapalı Cezaevi’nden yazmış; “  30 yılın bir gün bile üstünde yatmamam gerektiği halde 33. yılındayım. Artık kısa bir ömrüm kaldı ve aileme kavuşamıyorum. Ölünceye kadar beni cezaevinde tutmak istiyorlar. Her şey aleyhime geriye yürütülüyor. Sesimi duyurun.” Diyor.

Samet Ali Kert, Şanlıurfa Hilvan T Tipi Kapalı Cezaevi’nden yazmış bize; “Sakarya 7. Komando Tugayı’nda aldığımız emir üzerine Sakarya Valiliği’ne gittik. Olayın gerçek yüzünü valilik önündeki vatandaşlardan öğrenince kışlama geri döndüm. Kimseye zararım olmadı ve beraat ettim. Görevime iade edildim. Ancak Yargıtay kararı bozup müebbet verdi. Büyük haksızlık vardı ve ardından yine ihraç edilip hapse atıldım. Bu büyük bir zulüm oldu. Ailem ve ben çok zor durumdayız. Nakil taleplerim de mahrem görüş taleplerim de ayrımcılık yapılarak kabul görmüyor. Sesimi duyurun. Sesimi duyan tek siz oldunuz. Milletin vekilisiniz.”demiş.

Arkadaşlar, şunu görüyorsunuz, bakın Dilovası’nda hayatını kaybeden 3’ü çocuk, 3’ü kadın, 1’i erkek, 7 kişi vefat etti. 8 Kasım’da vefatlarının 1. yılı olacak. 3 Kasım’da mahkeme var. Tüm kamuoyunu bu mahkemeye davet ediyorum. Katliamın 1. yılı öncesi hala adalet sağlanmadı, hala insanlar gözyaşı döküyor, aileler perişan ve bu ahlaksızlığın, bu para hırsının cezası hala verilmedi ve aileler büyük bir acı ve adaletsizlik içinde. Evet, bunu da hatırlatayım, biz burada olacağız.

Bakın, Haymana Nato zirvesi öncesi Haymana Sazağası köyünde bir baskın yapılıyor. Yatak odası kapısını bile açmadan, koridordan yatak odası kapısına ateş açılıyor. İçerideki karı koca hayatını kaybediyor. Yerde yatan iki çocuk var, yer yatağında. Onlar Allah’tan mucize eseri kurtuluyorlar. Düşünün, içeride ne olduğunu bilmeden koridordan yatak odası kapısına ateş açıyorsunuz. Ya içeride insan var kardeşim. Teslim ol çağrısı yaptın mı? Yok. Peki, bir karşı ateş geldi mi? O da yok. Görüntüler belli, durum belli. Peki, ilk gün silah araması yapıyorsun. “Karşıdan ateş geldi.” diyorsun. İlk gün arıyorlar, içeride silah yok. Her tarafı didik didik arıyorlar. Ardından ikinci gün geliyorlar, başka hiçbir şey yapmadan. Öncesinde silah olmayan bazanın altını çekiyorlar. Hop oradan bir silah çıkıveriyor. Ya kardeşim dün bakmıştınız bazanın altına silah yoktu. Sonrasında da jandarma polis denetimindeydi burası. İkinci gün nasıl buradan silah kovan çıktı? Kimse bunu açıklayamıyor. Belli ki bir infaz olmuş. İlk gün silah bulamamışlar. İkinci gün getirip bazanın altına silah koymuşlar. Birisi de gelmiş bazayı çekmiş. Başka da bir şey yapmıyorlar. Hemen ilk iş ikinci gün bazayı çekip altına bakmak. 4 ayı geçmiş bu konuda tek bir açıklama yok. İçişleri Bakanlığı, müfettiş açıklaması yok. Savcılık bir iddianame hazırlamıyor. Resmen de bir infaz var, resmen bir rezalet var, skandal var, cinayet var, katliam var ve halen kimse bir adım atmıyor arkadaşlar. Böyle bir şey olamaz. Buldukları silahta da polis arkadaşlar bilir ya madem bir silah buldun, zanlının parmak izi olur değil mi? Zanlının parmak izi de yok arkadaşlar. Ya böyle bir skandal olabilir mi? O zaman aç dava kardeşim, demek ki. Silahı birisi koymuş oraya. Silahta parmak izi yok, DNA izi yok. Tertemiz silah. 2. Gün getirilip bazanın altına konulmuş. Savcılar hala bekliyor. Neyi bekliyorsun kardeşim? Neyi bekliyorsun? Nedir bu adaletsizlik ya? İki kez Ankara Adliyesi’nin önünde açıklama yaptım. Başsavcıyla görüşme talep ettim, görüşmeden kaçıyorlar. Savcılar görüşmeden kaçıyor. Bu ne iştir ya? Vatandaşın canı bu kadar mı değersiz? Ben bu işin peşini bırakır mıyım ya? Arkadaşlar resmen bir cinayet var ve kimsenin umurunda değil. İnsan canı bu kadar değersiz arkadaşlar bilin, yarın öbür gün sizin de başınıza gelir. Bu kadar değersizsiniz şu ülkede ya. Karı koca, anne baba, öldü iki tane çocuk, öksüz yetim kaldı, 3-6 yaşlarında düşünün kimsenin umurunda değil. “Burada adaleti araştıralım.” diyen yok arkadaşlar. Bakın konuyu ben kaç haftadır burada gündem ediyorum size.

Şunlar da Azerbaycan’dan görüntüler. Ne oldu? Yasak devam ediyor. Sonra Cumhurbaşkanı başdanışmanı Oktay Saral; “Ya bu yasak doğru değildir.” deyince Aliyev oradan Saral’ın istifasını istedi. Anında Saral istifa etti, sonra da affını istedi. Şu hale bakın yani. Azerbaycan ile birtakım ilişkiler var diye siz hem ülkede üzerinden siyaset yaptığınız başörtüsünü çiğniyorsunuz, ayaklar altına alıyorsunuz. Başdanışmanınız bu konu hakkında 1-2 kelam etmiş diye onu görevden alıyorsunuz. Ardından Aliyev’i eleştirdi diye Mehmet Emin Yıldırım Köklü Değişim Dergisi temsilcisini de gözaltına alıyorsunuz. Vallahi arkadaşlar memleket bu işte. Oradan Aliyev emrediyor, buradan yapıyorlar. Olay bu. Peki Bakü, Nardaran’da ne oluyor? “Biz başörtüsüz okula göndermeyiz.” diyor insanlar. Ne var bunda böyle demiş. “Vay sen nasıl böyle dersin hemen tutuklayın.” yüzlerce kişi tutuklanmış. Aliyev yönetimi despot bir rejim ama Türkiye rejimi o despot rejimin emirlerini dinliyor burada. Şu hale bak yani. Türkiye iktidarı emir dinliyor. Neden? Azerbaycan sırtını Aliyev sırtını İsrail’e dayamış. Azerbaycan halkına zulmediyor, Türkiye iktidarı da el pençe divan. Şu hale bakın, şu rezalete bakın ki ağlayanlar, bakın ağlamaya devam ediyor arkadaşlar.

Arkadaşlar görüyorsunuz, Arif Güran 38 gündür yollarda. Narin Güran meselesini biliyorsunuz, katledilen kızımız ve annesi, amcası, abisi zindanlarda. Haksız, hukuksuz bir yargılama. Köye iki kez gittim ve aylardır, yıllardır konuyu araştırıyorum. Arif Güran ve ailesi haklıdır. Bu haklılığı göstermek için kendisi bir büyük yürüyüş tertip etti ve yollarda büyük destekle de karşılanıyor. Diyarbakır’dan çıktı ve yollarda, Urfa’da, Siverek’te, Osmaniye’de, Adana’da çok etkili bir şekilde karşılanıyor çünkü haklı çünkü zulme karşı bir adalet mücadelesi yürütüyor. Onun yanındayız. Fiziken yanında olmasak da hep yanında oldum biliyorsunuz. Mecliste de gündeme getirdim, gündeme getirmeye devam edeceğim. Arif Güran ve ailesi haklıdır, bu zulüm bitmelidir. Adil olmayan yargılanmalarla zindanlara atılan insanlar çıkmalıdır ve Narin Güran kızımızın gerçek katili ortaya adil bir yargıyla, tekrar bir yargılanmayla çıkarılmalıdır. Bu böyle olmaz arkadaşlar. Bu iş burada bitmez diyorum ve adalete davet ediyorum.

İzmit Seka Devlet Hastanesi görüyorsunuz yıkılıyor. Ben bu hastanede yıllarca çalıştım, 17 yıl çalıştım fakat niye yıktıkları da tam belli olmadı çünkü “Ya işte efendim yerine yenisini yapalım, yıkalım.” Deprem raporu var mı? Bina çok sağlam yapılmış, zor yıktılar. Bir ton demir var ama işte millete ihale işleri lazım. “İhaleler yapalım, şudur budur.” Zaten kapattılar bloğu aylarca öyle kaldı. Yıllarca yıkılamadı. Şu hale bakın ya. Şu skandallara bakın ya. Sağlık Bakanlığı, sen ne iş yapıyorsun? Kocaeli İl Sağlık Müdürlüğü nedir bu atalet ya? Her bir işiniz de mi böyle elinizde kalıverecek? Bütün işleriniz gecikmeli, ihmalli, her şey böyle. Seka Devlet Hastanesi’ni şimdi yıktılar. Tamam ama keşke bir deprem raporunu çıkarsaydınız. Çıkarın, gösterin dedim. Yok. Peki, yürüyüş yolunda Semt polikliniğinin n deprem raporu var mıydı? “Yok. Onu da yıkalım gitsin.” Yerine bir şey yaptınız mı? 2 yıl oldu, bir şey yapılmadı. Yani, özel sağlık kuruluşlarına sevk ediyorlar veyahut da şehir hastanelerine. Yani, Koca semt polikliniği yıkılmış gitmiş, Seka’nın B Bloğu yıkılmış gitmiş, kimsenin umurunda değil arkadaşlar. Bu işler de böyle gidiyor maalesef. Çok üzücü.

Cezaevlerinden bize bir mektup geliyor arkadaşlar. “ Engelliyim, protezimi çıkararak X-ray’den geçtim ve durup dururken saldırıya uğradım. Kameralar gördüğü hâlde kötü muameleye uğradım. Bakanlık bu konuyu araştırmalı.” Abdulkadir Bulgan, Kırşehir S Tipi Kapalı Cezaevi’nden yazmış.

Barış Kaya bir hekim Marmara L Tipi Cezaevi’nde kalıyor; “ NATO zirvesinden önce tutuklandım. Bir doktorum, ancak kendimden önce başka bir hasta mahpusu gündeme getirmek istiyorum.” Adam bakın kendisini değil başka bir mahpus gündemi ediyor. Kim olabilir o? Ağır engelli İrfan Yılmaz. “Adli Tıp raporuna ve infaz erteleme kararına rağmen, karakoldaki polislerin “güvenlik açısından uygun değildir” raporu nedeniyle savcılık onu cezaevinde tutmaya devam ediyor.

Hasan Kaşkır, Marmara 2 No’lu Kapalı Hapishanesi’nden yazmış; “ Yaşlı ve engelli bir mahpusum. Ancak %96 ağır engelli hasta mahpus İrfan Yılmaz’ın durumuna dikkat çekmek istiyorum.” diyor. O da buna dikkat çekiyor.

Mahsun Ceylan, Elazığ Yüksek Güvenlikli Cezaevi’nden yazmış; “  Cezaevleri katı, duygusuz yönetimlerle dolu. Onları yukarıdan denetleyen, uyaran birileri olmazsa eski düzen devam ediyorlar. İnsani olarak kötü durumda olan kişilere yeterli müdahale yapılmıyor ve bu insanlar ya hasta oluyor ya da intihar ediyor. Bunlardan birisi, yan koğuşumda bulunan Hüseyin Altıntaş. Depresyonda olan ve yeterli takibi yapılmayan Hüseyin intihar etti. Elazığ Cezaevinde son iki yıl içindeki üçüncü mahkûm intiharı oldu. Hüseyin’i bir ceset torbasının içinde duyarsızca ve kayıtsızca götürdüler. Kendisine sahip çıkacak hiç kimse olmamış ve arkasından bir ağlayanı bile olmadan defnedilmiş.”. Diyor.

Şuayip Aksoy, Diyarbakır Yüksek Güvenlikli Cezaevi’nden bize yazmış; “  15 Temmuz günü emirle Akıncı Üssü’ne gittim, hiçbir şey yapmadım ama en ağır ceza verildi. Eşim Kübra Arpaguş Aksoy’da kursiyerdi, o da cezaevine girdi. 3 sene onunla evlenebilmek için çabaladık, sonunda Kandıra’ya götürüldük ve nikahımız yapıldı ancak aile bağımızın devam etmesi için Kandıra’da kalma isteğim reddedildi ve Diyarbakır’a geri getirildim. Gerçekten ne yapacağımı bilemiyorum, eşimle birbirimizi çok özledik. Eşimden ayrı kalmak beni çok kötü etkiledi, psikolojik tedavi görüyorum. Mahkûm da olsak karı kocanın birbirinden ayrı şehirlerde tutulması kanuna da vicdana da sığmaz.”. Diyor ama Adalet Bakanlığı’nın umurunda mı? Ceza Tevkifevleri Genel Müdürlüğü’nün umurunda mı? Umurlarında değil arkadaşlar. Umurlarında değiller. Onlar başka işlere bakıyor.

Vahize Eren, Samsun Kadın Kapalı Cezaevi’nden yazmış; “16 yıldır hac kuramın çıkmasını bekliyordum. Cezaevine girdiğim zaman kuranın çıktığını öğrendim. Gidememeye ve hac hakkımın yanmasına çok üzüldüm. Dilekçelerle başvurdum; cezamı tehir edin, dini vazifemi yapayım.” diyor.

Ali Şenkaloğlu, Kırıkkale Yüksek Güvenlikli Cezaevi’nden bana yazmış; “2016 tarihinde 22 yaşında bir genç ve askerî öğrenci olarak hapsedildim. Suçum ise devletimizin atadığı komutanlarımın “Ülke genelinde terör saldırıları var, polise destek ekip olacaksınız” söylemleriyle kandırılmamdır. Bu yüzden müebbet hapis cezası aldım. 10 yıldır cezaevindeyim.” Böyle binlerce insan var arkadaşlar. Adil olmayan yargılamalar var. “ Hadi sana verdim müebbeti.” Hakimlerin yargılamaları bu denli basit ve keyfi. Bunu çok net gördük arkadaşlar.

Alev Babuna, Erzincan Kadın Kapalı Cezaevi’nden yazmış; “ Adli mahpuslar ziyaretçisi gelmeyince bir saat görüntülü görüşüyor, biz sadece 10 dakika görüntüsüz konuşuyoruz. Bu hak değil. Çifte standartlar var ve bunun düzeltilmesi gerekiyor.” Diyor.

 Ali Alarslan¸ Bolu Yüksek Güvenlikli Cezaevi’nden  yazmış; “ Koğuşa her geldiklerinde kelepçe takıyorlar ve telefon görüşmesini haftada bir değil, 15 güne çıkardılar. Çok mağdur durumdayım. Sesimi kamuoyu duysun. Fiziksel işkence de oldu. Telefonda kardeşlerimle görüştürmüyorlar.” Diyor.

Mehmet Daylak’ın sol böbreği alınmış, sağ böbreği ise tıkalı, %80 Engelli. Metastatik testis kanseri. Adama “Vay efendim Bankasya’da para varmış.” diye adamcağızı yargılamaya başlamışlar. Daha sonra mahkemede tahliye etmişler fakat bu da yetmemiş, bir itiraz gelmiş ve ardından adamcağızı tekrar bu kanser hastası, engelli insanı cezaevine göndermişler. Böyle acımasızca kararlar alınıyor. Bunu da buradan söylemiş olalım. Ben raporuna bir hekim olarak baktığım zaman çok üzüldüm arkadaşlar.

Balıkesir Kepsut Cezaevi’nde yatan Esma Yavaş için bir başvuru geldi. “ Eşimi terörist, Fetö, PDY nedeniyle gözaltına aldılar. Onun durumunda olan birçok kişi aslında beraat etti ama iki küçük çocuğumuz olmasına rağmen eşine ağır ceza verildi. Çok mağduruz, çok mağduriyet yaşıyoruz. Ben bir baba olarak iki çocuğa bakıyorum, bir taraftan çalışmaya çalışıyorum. Dosya Anayasa Mah’emesi’nin önünde, iki çocukla çok zor durumdayım. Anne içeride, çok zor durumda. En azından Anayasa Mahkemesi bu işi bir hızlandırsın. Ne karar verecekse versin. Yani Anayasa Mahkemesi şu durumumuzu bir görsün, çok geciktirmesin. Mahpus değil, biz cezalandırılıyoruz. 2-3 Yaşındaki çocuklar cezalandırılıyor.” Diyor. Ey Anayasa Mahkemesi Esma Yavaş’ın başvurusuna bir bakın. Kaybedilen çocukluk yıllarının telafisi yoktur. Anayasanın 41. maddesi var. Çocuğun üstün yararı denilir ancak siyasi mahpuslar olunca bu kimsenin umurunda olmaz arkadaşlar.

Bergün Varan, Kandıra F Tipi Hapishane’si’nden yazmış bize; “Suç diye gösterdikleri Grup Yorum üyesi denilmesidir. Halk için mücadele etmek suçmuş. ‘Amerika katil, defol!’ demek suçmuş. ‘Aç çocuklar doysun’ demek suçmuş. Suçumuz şarkılarla gerçekleri anlatmak. Suçumuz bu olduğu için tahliye edilmiyoruz”. Diyor.

Evet çok başvuru var. Biz de yetişmeye çalışıyoruz arkadaşlar ancak üzerimizdeki sorumluluğu gereğini yerine getirmeye çalışıyoruz. Onun için bize gelen mektupları da burada gündem etmek zorundayız.

Ümit Çobanoğlu, Marmara 2 No’lu Hapishanesi’nden yazmış; “Açlık grevlerini dışarıda anlattığım için NATO Zirvesi öncesi tutuklandım. Kuyu tipi hapishaneleri anlatmıştım, açlık grevlerini anlatmıştım, açlık grevcileri için basın açıklamalarına katılmıştım. Herkesin dosyası böyle, genç yaşlı demeden gözaltına aldılar.” Diyor ve bu mahpus bir karikatürist bize daha önceden de göndermişti. “Size karikatürlerimi gönderiyorum.” Diyor. Çok çarpıcı karikatürleri var usta bir sanatçı cezaevlerinin halini çizmiş bu karikatürlerde, önemli karikatürleri var.  Selda Özçelik Silivri 6 No’lu’da açlık grevinde. Bu fotoğraftaki kişilerden 4’ü tutsak şu anda.” Diyor Ümit Çobanoğlu Marmara 2 No’lu Hapishanesi’nden bize yazmış.

Recai Polat, Sincan T Tipi Kapalı Cezaevi’nden yazmış; “ El sanatları öğretmeniyim. KHK ile ihraç oldum. Çok mağduriyet yaşadık. Mahkemeler tertemiz olduğumuzu bildiği halde ağır cezalar verdi. Transporterlarla kaçırıldık. Suç içeren bir şey işlemedim. İtirafçıların iftiralarıyla mağdur edildik. En güzel savunmaları verdik ancak ağır cezalar aldık. Avukatsızım, derdimi anlatamıyorum.”

Aytaç Ünsal, Edirne F Tipi Cezaevi’nden yazmış; “Ulucanlar’da mahpuslara boyun eğdirmekti amaçları. Direniş ezberlerini bozdu. Tarihin her aşamasında yaptığı gibi direniş ezber bozar, yasaklardaki otoriteyi yok eder. Alışılmışlığın sıradanlığını ezer geçer.” diyor.

Bora Yıldız, Konya Yüksek Güvenlikli Cezaevi’nden yazmış; “Biz haksız yere hapse atılmayı, çok önemli bir ibadetin vakti gelmiş olarak görüyoruz. Bakara Suresi 214. ayet-i kerimesinde der ki, ‘Sizden öncekilerin başına gelenler sizin de başınıza gelmeden cennete gireceğinizi mi sandınız?’ ‘Onlara öyle zorluklar, öyle sıkıntılar geldi ve öyle sarsıldılar ki’ der… Bir başka ayette ise Allah mallardan eksilterek imtihan edeceğini buyurmuştur, ‘Sabredenleri müjdele!’ demiştir…” Bora Yıldız, Konya Yüksek Güvenlikli Cezaevi’nden.

Muharrem Cengiz, Kocaeli Yüksek Güvenlikli Hapishanesi’nden yazmış; “Dünden bu yana iktidarlar değişse de fikirleri, zikirleri hep aynı. Bugün de biz Grup Yorum emekçilerine her türlü baskıyı, zulmü eksik etmiyorlar. Konser yasakları, şarkılarımızın yasaklanması, çalışmalarımızı yaptığımız kültür merkezimizin basılması hep aynı zulümler. Bunları kabul edip sineye çekmeyeceğiz.” diyor.

Özgür Yücel¸ İzmir F Tipi Kapalı Cezaevi’nden yazmış; “  Ailemden 500 km uzaktayım. Beni özellikle uzak bir cezaevine verdiler. Maddi manevi çok zorlanıyoruz. Adil yargılanmadık, ağır cezalar verildi. Emniyette işkence ve kötü muamele gördüm. Bu kırmızı kalemle beyaz satırlarıma dökerek, sizlere, bu devlete, hükümete ve vicdansız olan insanlara isyanımı haykırmaktayım.” Diyor.

Şura Başer, Bakırköy Kadın Cezaevi’nden yazmış; “Açlık grevindeki mahpuslar için Selda Özçelik açlık grevine başladı. Selda Özçelik’in su ve karbonat ihtiyacı karşılanmıyor. Limon ise 1 adet veriliyor. Yemek yemiyorsa karşılığında iaşe verilmeli. Su satın alıyoruz. Parası olmayan ölüme mi terk edilsin?” diyor.

Uğur Seldüz, Çorum Kapalı Cezaevi’nden yazmış bana; “ Yuvamızı yıktılar, eşim bana boşanma davası açtı. Yuva yıkanın yuvasında huzur olur mu? Yuva yıkanın yuvası olur mu? Bir canım kaldı kaybedecek, onu da alın siz de kurtulun ben de kurtulayım, bezdim canımdan! Hangi devlet askerini zorla terörist yaptırıp hapse atar! Ben bir hava istihkam erdim, terörist ilan edildim. Herkes konuşuyor ama doğruları konuşmuyor. Sanki bir boşluktayım. Yüksek bir tepeye çıkıp, ‘adalete hukuka inanan var mı bu devlette’ diye bağırmak istiyorum.” diyor mahpus er.

Arkadaşlar, bir zorla kaybedilme vakası geldi. Ankara Valiliği ve Mustafa Çiftçi Sayın Bakan’ın cevap vermesi lazım. Hacettepe Üniversitesi öğrencisi Hasan Basri Usta; “Sosyalist bir gencim ben. NATO zirvesi öncesi tutuklandım. Sonra okurken de bir yanda çalışmak zorundaydım. Geçtiğimiz günlerde polis önümü kesti, siyah bir jipe bindirdi, gözlerim bağlandı. Mamak’ta dağlık bir bölgeye götürürdüm. Yaklaşık üç saat boyunca dayak yedim. Psikolojik şiddet ve hakaret, küfür, tehditlere maruz kaldım. Sonra telefonumu açtılar. Gözlerim bağlıyken beni ajanlığa zorladılar.” diyor. Bu vaka içinde biz buradan sesleniyoruz arkadaşlar. Böyle bir şey olamaz. Bu konu hakkında Ankara Valiliği, Emniyet Müdürlüğü, İçişleri Bakanlığı bir açıklama yapmalıdır. Ne oluyor yani? Gözaltına alacaksan alırsın, gözaltı merkezine götürürsün kardeşim ya. Nedir bu adamı alıp Mamak’ta dağın başında 3 saat sopalamak? Nedir bu ya? Allah aşkına kaçıncı vaka oldu? Dağ başı mı burası yani? Herhalde öyle kabul ediyorsunuz ki bir açıklama yapmıyorsunuz. Ben İçişleri Bakanlığı’na sesleniyorum, Ankara Valiliğine sesleniyorum; Bu ne haldir ya?

Biliyorsunuz Aliyev Yönetimi, ben ve Sayın Fatih Erbakan hakkında Azerbaycan’a giriş yasağı koydu. Aliyev bu Meclis’in vekillerine bir saygısızlık yaptı. 86 Milyona dolayısıyla millete saygısızlık yaptı. Biz dokunulmazlığı olan ve siyasi faaliyeti anayasal olarak tasdik edilmiş kişileriz ve Aliyev böyle bir ferman çıkarttı. Tek adam ya! “Şunu görevden alın. Şu milletvekili bizim ülkeye gelmesin. Öbürünü gözaltına alın.” Emirler yağdırıyor. Bunun karşısında hani iktidarı anladık, süklüm püklümler. “Efendim bizim haddimize mi?” diyor Binali Yıldırım önünü ilikliyor. “Ya biz bir şey diyemeyiz efendim. Uygulayın başörtüsü yasağını. Hani dün aslanlar gibi kükrüyordun “başörtüsü başörtüsü” diyordun. Ne oldu Binali Yıldırım? “Efendim uygulayın başörtüsü yasağını biz kimiz size karışacağız.” diyor. Kim adına söylüyor? İktidar adına söylüyor. Peki, sonra bütün bunlara Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanı Sayın Numan Kurtulmuş ne diyor? gıkı çıkmıyor, çıtı çıkmıyor. “Ya bizim meclise hakaret ettiniz, bu ne haldir?” Kaç gündür bir şeyler söylemesi lazım, çıtı çıkmıyor. Ya Sayın Numan Kurtulmuş, sana tekrar buradan soruyorum; Meclis Başkanı mısın yoksa eski görevinde olduğunu mu sanıyorsun hala? AK Parti Genel Başkan Yardımcısı olduğunu mu sanıyorsun? Bu meclise, bu meclisin milletvekillerine, bu meclisin milletine saygısızlık yapılmış durumda ama çıtın çıkmıyor. Memleketin hali bu arkadaşlar. Milletvekilleri de uyardı. Sayın Selçuk Özdağ, Sayın Sema Silkin Ün Meclis Başkanlığına dedi ki: “Bir şeyler yapın, bir şeyler söyleyin.” Umurlarında değil. Şu hale bakın ya. Memleketin haline bakın. İktidardan bir işaret gelecek, öyle konuşacaklar arkadaşlar. Olay bu. Maalesef bu kabul edilecek bir durum değil. Biz bunu reddediyoruz, kabul etmiyoruz.